Reisverhalen honden
Fjorgyn van Møsjoen naar Losser
Na een reis van twee dagen komen we om ongeveer 7 uur 's avonds aan in Mosjøen. We worden er hartelijk en gastvrij ontvangen door de Familie Dahlmo, hun 3 volwassen Lundehunden en de 2 puppies. In hun tuin ligt nog een dik pak sneeuw en het is maar 8 graden, en het is eind mei!!!
We gaan naar binnen, eten en drinken wat. Het is een gezellige avond. Voor we het weten, het wordt er namelijk niet echt donker in deze tijd van het jaar, is het half twee. Het is de hoogste tijd dat we gaan slapen, want we willen de volgende morgen op tijd vertrekken!
Na een korte maar goede nachtrust, ontbijten we en regelen we de laatste zaken. Fjorgyn krijgt haar nieuwe halsbandje om en er wordt, nadat we beloofd hebben heel goed voor haar te zorgen, afscheid genomen.
De eerste kilometers houd ik Fjorgyn op schoot. Ze heeft toch wel verdriet en jankt hartverscheurend. Na ongeveer een half uur maken we onze eerste stop. We doen Fjorgyn aan haar riempje en laten haar even een beetje bijkomen. Al gauw wordt ze iets vrolijker. Ze begint te dollen in het hoge gras en doet een plasje.
Als ze is uitgespeeld, doen we haar in haar bench op de achterbank. Even nog maakt ze allerlei zielige geluidjes, maar dan wordt ze overmand door de vermoeidheid. Ze valt in slaap. Na ongeveer twee en een half uur horen we haar weer en we zoeken een parkeerplaats. Weer even lekker spelen, plassen, poepen, eten en drinken en we gaan weer verder. De tweede keer dat we haar in de bench doen, "zeurt" ze nog maar heel even. Ze begint te wennen, het wordt al iets vertrouwder. Ook nu valt ze snel in slaap.
Zo gaan we door totdat we te moe zijn om verder te rijden. We overnachten op een parkeerplaats in de auto. Dit gaat best wel goed. Als we uitgerust zijn, pakken we het weer aan. Na lange tijd komen we bij de eerste boot, Zweden - Denemarken. Doordat we eerder ter plekke zijn dan verwacht en direct aan boord kunnen, hebben we geen mogelijkheid gehad Fjorgyn uit te laten en ik blijf dus met haar in de auto. Ze mag even bij mij op schoot.
In Denemarken aangekomen stoppen we bij de eerste parkeerplaats die we tegenkomen. De temperatuur is gestegen, het is hier ongeveer 21 graden. We blijven met Fjorgyn maar een beetje in de schaduw. Ze is de warmte nog niet gewend. In de auto is het lekker koel (airco) en we hebben een handdoek over de bench gelegd, zodat de zon er niet in schijnt. Van het thuisfront hebben we gehoord dat het daar 32 graden is.
We komen bij de tweede overtocht, Denemarken - Duitsland. Nu nemen we Fjorgyn wel mee aan dek. Lekker 45 minuten uitwaaien in het zonnetje. Eerst vindt ze het wel een beetje eng allemaal. Al die mensen, het geluid en de beweging van de boot. We houden haar eerst maar even op schoot. Als ze iets gewend is, zetten we haar neer. Ze blijkt echte zeebenen te hebben!
Weer aan land hebben we nog een goede 6 uur voor de boeg. Fjorgyn gedraagt zich voorbeeldig, dus we kunnen lekker opschieten. We stoppen zo min en kort mogelijk, omdat het buiten steeds warmer wordt.
Rond 3 uur 's middags zijn we weer thuis in Losser. We nemen Fjorgyn in de bench mee naar binnen, omdat we ook een Appenzeller Sennenhond (Heidi), een poes (Mau) en twee gast-zwerfkittens hebben. We willen eerst eens kijken hoe dit gaat. Fjorgyn ziet Heidi en begint meteen te blaffen! Wat een "grote mond" voor zo'n klein ding! We doen het deurtje van haar bench open en ze begint direct alles te onderzoeken. Maar na een half uurtje is ze toch wel helemaal moe en valt tevreden in slaap," in" haar bench.
Al met al was het een lange, vermoeiende, maar zéker geen vervelende reis. Fjorgyn is onderweg heel lief geweest. Het voordeel van zo'n lange reis is, dat ze nu geen enkel probleem heeft als ze in de auto gaat. Sterker nog, ze ligt gewoon op de achterbank rustig voor zich uit te kijken of, bij een iets langere rit, ze slaapt!
Embla van Tønsberg naar Losser
De reis van Losser naar Tønsberg veloopt voorspoedig. Omdat we vroeg in de middag al dichtbij de plaats van bestemming waren, hebben we nog even tijd om bij het havenplaatsje Asgardstrand te stoppen.
Aangekomen in Tønsberg worden we begroet door de familie en de honden, 3 chihuahua's en 2 Noorse Lundehunden, moeder Fenja en dochter Embla. We zetten de reisbench van Embla in de kamer, zodat ze alvast kan wennen. Alle honden gaan er in om te kijken, behalve Embla. Zij blijft liever in het warme mandje liggen.
Later die dag vertrekken we. We hebben besloten om 's nachts te rijden, zodat Embla overdag in haar nieuwe omgeving komt en rustig kennis kan maken met de rest van haar nieuwe familie. Op de boot van Horten naar Moss, zo'n 15 minuten vanaf ons vertrekpunt, is Embla al helemaal rustig. Ze zit bij me op schoot en vindt het allemaal prima. Op de boot kijkt ze nieuwsgierig om zich heen. We zitten in een apart kamertje met nog twee andere honden met hun eigenaar, omdat het te koud is om aan dek te gaan.
De avond begint te vallen en Embla begint moe te worden. Nadat we nog een stop hebben gemaakt, doen we haar in haar bench en ze valt in slaap. We kunnen heel lang doorrijden, zonder te stoppen. Dat schiet lekker op. Als we dichtbij de boot van Zweden naar Denemarken zijn, maken we haar wakker en laten haar nog even uit. Op de boot zit ze weer lekker bij ons op schoot en trekt ze de aandacht van veel medepassagiers. De laatste bootovertocht, Denemarken - Duitsland, is het weer licht. We gaan even met Embla op het dek. Bij het zien van al dat water moet ze plassen.
In Duitsland is het lekker weer, het zonnetje schijnt. Op een parkeerplaats laten we Embla even lekker dollen. Ze vindt een stokje en vermaakt zich er prima mee. Zo ook met haar voerbakje. Als ze is uitgespeeld gaan we weer in de auto voor het laatste gedeelte van de reis.
Thuis gekomen brengen we Embla in de bench naar binnen. Ze begint, net als Fjorgyn toen ze bij ons kwam, direct te blaffen. We doen het deurtje open en ze komt er vrolijk uitstappen. Ze laat Fjorgyn even zien wat haar "huisje" is. Fjorgyn ontdekt een speelgoed muisje in de bench en pakt dit. Maar Embla heeft dit in de gaten en rent erachter aan. Zo klein als ze is, ze is een behoorlijk baasje. Ze laat zich niet kennen. Ze springt bovenop Fjorgyn. Heidi komt ook eens even kijken wat er allemaal gebeurd. Na deze eerste keer ravotten zullen er zeker nog vele keren volgen.
Woensdag 23 mei 2007. Eindelijk gaan we naar Finland om Vidar op te halen. Om 07.00 uur vertrekt de trein uit Enschede naar Schiphol. Om 11.55 uur zal ons vliegtuig vertrekken. Het is mooi, helder weer, dus er is veel te zien onderweg.
Na twee uur en drie kwartier vliegen zijn we in Helsinki. Op het vliegveld staat, zoals afgesproken, Marita met 1 van haar hondjes op ons te wachten. We gaan met de auto naar Nummela. Als we bij het huis aankomen, worden we begroet door Veijo, de man van Marita, en de honden. Het is weer een warm welkom! Heel gastvrij, met koffie, taart, koekjes en "Finse" broodjes. De puppies, ze zijn er alle 4 nog, Vidar, 2 broertjes en 1 zusje, zijn heel nieuwsgierig en bekijken onze tas uitvoerig.
De rest van de dag is heel gezellig en we genieten van de honden en de puppies. Het is een drukte van belang. 's Avonds gaan we op tijd naar bed om de volgende morgen weer lekker fit te zijn. Al vroeg worden we door de puppies gewekt. Ze hebben honger en ze willen graag buiten spelen.
Om Vidar al vast te laten wennen aan de tas waarin hij vervoerd gaat worden, gaan we met alle puppies oefenen. We zetten ze 1 voor 1 in de tas. Ze vinden het allemaal best wel interessant. Maar toch ook wel een beetje gek.
Later op de dag gaan we nog naar een supermarkt in Nummela om een paar boodschappen te doen. We kijken onze ogen uit! Wat een grote supermarkt, dat kennen we bij ons in het dorp niet. Vooral de broodafdeling trekt onze aandacht (René is nl. bakker) Wat een soorten brood!
Ook vanavond is het weer op tijd naar bed, want morgenvroeg moeten we vroeg met het vliegtuig. Op het vliegveld aangekomen, gaan we eerst zelf inchecken. Dan moeten we naar de servicebalie om Vidar in te checken. (kosten 40,-- euro). Zo nu zijn we er klaar voor. We nemen afscheid van Marita, met de belofte dat we heel goed voor Vidar zullen zorgen en dat we elkaar in augustus op de Lundehundmeeting in Sevenum terug zullen zien. Dan gaan we door de douane. Er wordt niet naar papieren van het hondje gevraagd er wordt alleen maar vertederd naar hem gekeken. We moeten nog zo'n 2 uur wachten voor we kunnen vertrekken en dat duurt Vidar te lang, hij gaat slapen.
In het vliegtuig wordt hij weer wakker en begint te janken. Als we eenmaal vliegen, halen we hem uit de tas. We weten dat dit niet mag, maar zolang niemand iets zegt, doen we het lekker toch. Na ongeveer 3 kwartier komt de stewardes ons vriendelijk verzoeken om het hondje weer in de tas te doen. En dat doen we dan ook. Vidar gaat gelukkig weer slapen en is de rest van de reis stil.
Wij worden op Schiphol opgewacht door onze zoon en dochter en vervolgen onze reis per auto. Bij de eerste parkeerplaats, stappen we uit om Vidar even te laten spelen. Dan gaan we gauw verder, zodat we de files een beetje voor kunnen blijven. Dit lukt niet helemaal, we doen ongeveer 3 uur over de rit.
Als we thuis zijn, draagt onze dochter Vidar naar binnen, zodat wij de andere honden eerst uitbundig kunnen begroeten. Als Fjorgyn en Embla in de gaten hebben dat er nog een hondje is, moeten ze dat toch eerst eens even bekijken. Het gaat eigenlijk direct al wel goed. Natuurlijk moet iedereen even zijn plaats bepalen en Fjorgyn laat even zien dat zij "de baas" is, maar even later lopen ze al rustig met allen op het gras.
Als Vidar een beetje aan de andere honden en de nieuwe omgeving gewend is, geven we hem iets te eten en leggen we hem op de bank, zodat hij even kan rusten. En...hij valt tevreden als een blok in slaap!!
terug
Skadi van Nummela naar Losser
Vrijdag 20 februari vertrekken we om 8.25u per trein van Enschede naar Schiphol. Om 13.35u vertrekt onze vlucht naar Helsinki. Door veel tegenwind hebben we een vertraging van ca. 15 minuten, daardoor landen we pas om 17.20u plaatselijke tijd. In Helsinki sneeuwt het iets en de temperatuur op dat moment is ca. -5°. Er ligt ongeveer 15 cm sneeuw. Voor Finse begrippen er weinig in deze tijd, maar voor ons toch een behoorlijk pak.
Marita staat ons al op ons te wachten en na een hartelijke begroeting zetten we onze reis voort per auto.
In Nummela aangekomen worden we verwelkomt door Veijo. en we lopen direct door naar de puppiekamer. Hier zien we Skadi en haar zusje Susan voor het eerst! Het broertje Sam is een paar dagen eerder naar zijn nieuwe familie gegaan. De 2 kleine dametjes zijn helemaal blij en vrolijk en komen nieuwsgierig naar ons toe.
Even later is de tafel gedekt en krijgen we allerlei lekkere dingen en koffie. Dat doet een mens goed, na zo'n lange reis! 's Avonds gaan we op tijd naar bed.
De volgende morgen worden eerst alle honden en de puppies verzorgt en dan gaan we zelf ontbijten. Tijdens het ontbijt bespreken we wat we die dag gaan doen.
We gaan naar het "zomerverblijf" van Marita's ouders. Dit ligt aan zee. We hebben geen idee wat ons te wachten staat, maar we laten ons verrassen!
Het wordt een hele belevenis: Marita en Veijo hebben de langlaufski's meegenomen en voor ons staan er, omdat we nog nooit ski's onder hebben gehad, 2 "stepsleetjes" klaar. We gaan over de zee (zout water!), die bedekt is met een laag ijs van ongeveer 25 cm, naar een eilandje een eind verderop. Er waait, voor onze begrippen tenminste, een vreselijk koude wind over de zee. We hebben het toch koud!!!! Maar gelukkig heeft Veijo een warm drankje meegenomen en dat is een welkome versnapering. Als onze handen weer iets zijn opgewarmd aanvaarden we de terugtocht. Oh, wat is dit mooi en apart. Je bent gewoon een weekendje in Finland en je maakt zomaar een tochtje over een bevroren zee. Onvoorstelbaar!
Teruggekomen bij het huis van Marita's ouders, staat er een hele lunch voor ons klaar. Lekkere zalmsoep en allerlei soorten brood. Daarna nog koffie met een Finse versnapering erbij. De mensen zijn toch wel heel gastvrij!!
Dan wordt het tijd om weer terug te gaan naar Nummela. De puppies moeten eten hebben en willen graag even naar buiten om te spelen. Ondertussen zetten we de "reistas" klaar zodat Skadi hier al vast aan kan wennen. Het is een dolle boel. Ze vinden de tas super! Ze springen er in, rollen er mee om, trekken er aan...oh,oh als er maar iets van overblijft!
's Avond worden er pannekoeken gebakken, waar we heerlijk van smullen. Als het eten op is gaan we het "administratieve gedeelte" regelen. Daarna nog koffie drinken en met de puppies spelen en dan naar bed.
Zondagmorgen rond 11 uur vertrekken we weer naar het vliegveld. We checken eerst ons zelf in. Bij de incheckbalie moet ook Skadi in het tasje op de weegschaal. Haar paspoort wordt ook helemaal nagekeken en er vindt nog een telefonisch overleg plaats, waarschijnlijk ivm de inenting, we kunnen het niet echt meekrijgen. Gelukkig is Marita er nog bij en zij kan het in het Fins uitleggen aan de dame achter de balie. Alles is goed en we moeten Skadi een verdieping lager inchecken bij een speciale balie. We moeten hiervoor 48 euro betalen. Dan nemen we afscheid van Marita en Veijo en gaan door de douane.
Na anderhalf uur kunnen we in het vliegtuig. We hebben een plaats helemaal achterin gekregen omdat we met een hondje reizen. Skadi mag nog even uit het tasje van de stewardess. Ze wordt door iedereen bewonderd en al die aandacht vindt ze best wel leuk. Als de motoren aangaan, moet ze weer in het tasje. We zetten haar op de grond onder de stoel. Tijdens het opstijgen jankt ze heel even. Dan valt ze in slaap en we hebben haar de hele reis niet meer gehoord. Ze heeft zich voorbeeldig gedragen!
Op Schiphol staat onze dochter Margo ons op te wachten en we gaan met de auto naar huis, waar we rond 18.00u arriveren. Margo neemt Skadi op de arm en wij begroeten eerst uitbundig de andere honden. Eén voor één gaan ze naar Margo en hun nieuwe huisgenootje. Nadat we Skadi eten hebben gegeven, maken we haar hokje met een mandje klaar. Een veilig plekje waar ze de hele avond lekker zal gaan slapen. Ze heeft ook zoveel meegemaakt vandaag.
terug
Baldr van Delfzijl naar Losser
Voor Baldr hoefden we niet naar het buitenland. Hij werd geboren in Delfzijl en het bijzondere is wel dat ikzelf bij de geboorte van hem en zijn zusjes aanwezig was. We zijn de daarop volgende weken regelmatig bij Luck en Jeanet op visite geweest om ons kleine manneke te zien. Héél leuk om eindelijk ook eens je eigen pup op te zien groeien. Op 25 april was het dan zover. Baldr mocht met ons mee naar huis. We zijn pas tegen de avond uit Delfzijl weggegaan en Baldr was na een poosje lekker rustig in de auto. We hebben door kunnen rijden tot Losser.
Bij thuiskomst was hij direct grote "vriendjes" met Skadi. De andere honden moest hij toch eerst van een afstandje leren kennen. 's Avonds mocht hij samen met Vidar bij ons in de slaapkamer liggen. Wel in zijn eigen "hokje" natuurlijk. Hij was vrijwel direct rustig en heeft die nacht lekker doorgeslapen.
terug
